|
ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ
Date: Aug 21, 2010
ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੂਰਮੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹੀਦ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸਾਹਿਬ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਵਾਂਗ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਹਥਿਆਰ ਸਜਾ ਕੇ ਰਣ ਭੂਮੀ ਵੱਲ ਤੋਰਿਆ। ਪੰਜ ਸਿੰਘ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗੂ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਡਟ ਗਏ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦਲ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ, ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਫੁਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੈਰੀ ਦਲ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਡਰਦੇ ਮਾਰੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਖਿੰਡ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਲਾਹ ਬਣਾਈ ਕਿ ਇਸ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਉਂਦਾ ਫੜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਟੋਟੇ-ਟੋਟੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਕੜੀ ਟੁਕੜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਉਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਬਾਲਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੀ ਦੁੱਗਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸਫ਼ਾਇਆ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਇਕੱਲਾ ਬਾਲਕ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਚਿਰ ਐਨੇ ਵੱਡੇ ਦਲ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਕਰਦਾ? ਅਖੀਰ 'ਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਸੂਰਮੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਦੇ-ਲੜਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੂਰਬੀਰਤਾ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਅਦੁੱਤੀ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕਰ ਗਏ।
|
Total Views: 18071 |
